m-eken

Hasta-hane deyince insanın bilinç altında hastaların olduğu yer olarak yer ettiğinden korku hissedilir. Hep hasta ve yaralı insanlar akla gelir. Peki bir de burdan bakın…
Gidin şimdi geleceğe. Robotların arıza yapan, paslanan, yanan, eskiyen parçalarını tamir ettirmek, değiştirmek veya bakım yaptırmak, için gittikleri bir robot tamir evi düşünün. Büyük bir mekan olsun. Girin şimdi içeriye. İçeride kolunu eline almış monte edilmesini bekleyen bir robot, kamerası kırılmış bir robot ve onu robot tamir evine getiren başka bir robot görün. ilkinin bazı kabloları değişecek, kaynak yapılacak vs. diğerinin de sadece kamerası değişecek. Bu robotların düşüncelerini hayal edin şimdi de. Bir an önce takılsa şu kolum. Kameram takılacak çok heyacanlıyım. Ya da benzer şeyler.
Gelin şimdi bu cümleyi okuduğunuz zamana. Bir hastane hayal edin şimdi de. Hastane hakkındaki düşüncelerinizde yazının başındakiyle şimdiki arasında fark var mı? Hastane hastaların gittiği yer mi? Yoksa hastaların tedavi edildiği yer mi? Hangi cümle mutlu eder? Tabii ki ikinci. Ya adı şifahane ya da darüşşifa olsaydı? Şifahane kelimesi eskimiş olsa da duyunca korku değil ferahlık ve huzur veriyor. Hastaneden korkulmasının tek nedeni adı olmasa da önemini gördünüz.